ආයුබෝවන්ඩ.... හම්මේ ඉතිං...!!!
සැහෙන්න කාලෙකට පස්සේ බ්ලොග් එක පැත්තට ගොඩ වැදුනේ...
ලියන්නනම් කතා බෝමයි...
විවිධ කතන්දරත් ගොඩයි...
ඒත් වෙලාව තමා සීමත...
කෝම කෝම හරි Time එකත් හදාගෙන පාන්දර මේ ජාමේ පොඩි බ්ලොග් පොස්ට් එකක් ලියන්න තමා idea එක... අද හවසම වැඩේ පටාන් ගත්තා. ඒත් අපි පොඩ්ඩක් අහසේ තරු ගනින්න සැට් වුනානේ. ඔක්කොටම වඩා ඒකත් ආතල් නිසා බ්ලොග් ලිවිල්ල ටිකක් පස්සට දාල ගියා ඒකට. අද කොහොම හරි ලියනවා කියන දැඩි අධිෂ්ඨානය තිබ්බ නිසාම ඒ අධිෂ්ඨානය පෙර දැරි කරගෙන ෆිලුමක් බලන්න තිබ්බ කාලෙත් කැප කරලා ලියන්න පටාන් ගත්ත.
අද පොඩ්ඩක් කතා කරන්නේ ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස් මහත්තය වික්ටර් රත්නායක මහත්තයට ලියලා දුන්න ගීතයක් ගැන. කවුරුත් දන්නවා ඇතිනේ "සඳ කැන් වැසිලා - අඳුරේ එතිලා" කියන ගීතය. ඔය ගීතයේ ගැඹුරින් කියවෙන අදහස ගැන තමා ටිකක් විස්තර කරන්න යන්නේ.
මේ ගීතය ගැන ලියන්න හිතිලා නම් ගොඩක් කල්. ඒත් මේකෙන් කියවෙන්නේ සමාජයේ මිනිස්සු වැඩිය කතා කරන්න කැමති නැති එක්තරා සමාජ විරෝධී ක්‍රියාවක් ගැන. බර වචන ඕනි නෑනේ. කෙටියෙන් කිව්වොත් මේ ගීතයේ කියවෙන්නේ තමන්ගේ බිරිඳ අසල්වාසී පුද්ගලයෙක් එක්ක පවත්වන අනියම් ඇසුරක් ගැන දැන ගන්න ස්වාමි පුරුෂයාගේ හැගීම් සමුදායක් ගැන...
ඒක නිසා මේ ගීතය ගැන ලියන එක පොඩ්ඩක් පස්සට දදා ඉද්දි මගේ හොඳ යාලුවෙක් මෙන්න මේම වදනක් දුන්නා.
"අනියම් ඇසුර කියන්නෙත් love එකක්නේ..."
ඔන්න ඔය වචනෙන් අවා පොඩි ගැම්මක් මේ story එක ලියන්න. තව එකක්. දවසක් හොස්ටල් එකේ සැට් වෙලා කොල්ලෝ ටික ඔය ගීත වල තේරුම් විස්තර කර කර ඉන්නකොට අපේ batch එකේ "හොල්මන්" සහෝදරයා මේ ගැන පොඩි විස්තරයක් කරා. ඒවාට ඌනපුර්නයකුත් එක්ක මං මට හිතෙන විදියට ගීතය ගැන ලියන්නයි හිතන්නේ. ඔන්න ඒනම් ලිව්වා... :D
"සඳ කැන් වැසිලා - අඳුරේ එතිලා
ගණඳුරු රෑ - තනිකම නෑ
සොයා එන්න ගණඳුර තරු නිවලා
මගේ එළිය අද ඔබ පමණි
ජීවිතයම සතු එකම සුවේ
හී සර පහරක වෙළෙනු පෙනේ
මේ ලොව මා සතු ඈ සතු ඒ නෙතු
අසල්වාසියෙකු සොයනු දැනේ
මා නැත අන් සතු සිත් බිඳලා
දෑතම බැඳගෙන හිඳිමි බලා
මේ ලොව යම් දවසක අපි වෙන්වෙමු
රහස් අහස් තලයට පවරා..."
Singer: Victor Rathnayaka
Lyric Writer: Premakirthi De Alwis
Music Artist: Dr.Victor rathnayaka
ගීතය ඇසීමට>>
සමහරු නම් කියනවා මේක ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස් මහත්තයාගේම ජීවන අත්දැකීමක් කියලා. ඒත් හරියටම ඒමද කියල නම් දන්නේ නෑ. සමහර විට ඇත්ත වෙන්නත් ඇති. මොකද ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස් මහත්තයාගේ පළමු විවාහය කැඩිලා දෙවන විවාහයත් කරගන්නවා. ඔය සීන් කෝන් එක මන් හරියටම දන්නේ නෑනේ. ඒක නිසා අපි තෙවන පාර්ශවයක් මේ කතාවට ඈඳා ගමු. ඒ තෙවන පාර්ශවය තමයි රජයේ රැකියාවක් කරන මධ්‍යම පන්තික පුද්ගලයෙක්.
මිනිහා කසාදයක් ඒම බැදලා සාමාන්‍ය අයුරින් සන්තෝසෙන් ඉන්න කෙනෙක්. ඔය ඉතින් රස්සා කරනකොට සමහර දවස් වලට ටිකක් රෑ වෙනකන් වැඩ තියෙනවනේ. ඔන්න ඔහොම ටිකක් රෑ වෙනකන් වැඩ කරපු මේ අපේ කතා නායකයා එනවා නිවසට. එදා හොඳට හඳ පායලා, වටපිටාව ආලෝකමත් වෙලා තිබුණු ඉතාමත් සුන්දර රාත්‍රියක්. නමුත් තමන්ගේ නිවස ලගට යද්දී අර ගස් අතරින් වැටෙන කුඩා සඳ එලිය ඔස්සේ ඔහුට පේනවා තමන්ගේ බිරිඳ අසල්වාසී පුද්ගලයෙකුගේ තුරුලේ අනියම් පෙම් පහස විදිනවා. මේ පුද්ගලයාට හිතා ගන්නවත් බෑ මේ සිදුවෙන දේ ගැන. ඔහු සිතා සිටියේ තමන්ගේ බිරිඳ ඉතා නිහතමානී, තමන්ට බෙහෙවින් ආදරය කරන තැනැත්තියක කියායි...
(හොල්මන් එදා ඕක විස්තර කරද්දී අපේ එකෙක් කියනවා "ගෑනු නම් ඔහොම්ම මයි බන්. කවදාවත් විශ්වාස කරන්න බැරි ජාතියක්නේ...") ඇත්තද බොරුද දන්නේ නෑ. පොර තමයි කිව්වේ.
"සඳ කැන් වැසිලා - අඳුරේ එතිලා
ගණඳුරු රෑ - තනිකම නෑ
සොයා එන්න ගණඳුර තරු නිවලා
මගේ එළිය අද ඔබ පමණි..."
විවිධ අය විවිධ අදහස් දක්වනවා. ඒත් මට නම් හිතෙන්නේ මේ 1st verse/intro එකේදී කියවෙන්නේ ඒ ස්වාමියා තමන්ගේ බිරිඳ ගැන සිතා සිටි ආකාරය ගැන කියලයි. "ගණඳුරු රෑ - තනිකම නෑ" කියන පදයෙන් මේ ලෝකේ මන් තනි වෙලා නෑ. මගේ ආදරණීය බිරිඳ ඉන්නවා මාත් එක්ක කියන ඔහුගේ හිතේ ඇතිවන සිතුවිලි තමයි මේ හරහා එලි දකින්නේ. කියන පද වලින් වෙනත් කිසිවකු "සොයා එන්න ගනඳුර, තරු නිවලා - මගේ එළිය අද ඔබ පමණි" අවශ්‍ය නෑ මගේ ලෝකය එලිය කරන්න. මගේ ලෝකයේ එකම ආලෝකය ඔබම පමණයි වගේ සිතුවිලි ලස්සනට ගලපලා පද වලට එක් කරලා තියෙනවා.
චන්ද්‍ර කින්නර ජාතකේ කිඳුරිය ලෙසින්
නුඹ පෙම් බැඳන් මට ළං වුණා
පෙම් බැඳන් ආ කින්නරාවී
මගෙ ළඟින් හිඳ වෙන් වුණා
ගෙට එන්න පෙර කළ කී කතා
උඩුගම් බලා ගියෙදෝ මෙදා //
විස හී සරේ පපුවට හෙලා
නුඹ නාටකේ වෙනසක් කළා
චන්ද්‍ර කින්නර ජාතකේ කිඳුරිය ලෙසින්...
අත දරුවො ගෙන මහගිරි දඹේ
තනිවම නගින්නද පෙම් කළේ //
කළු කාසියට හදවත් වැසේ
නුඹ සොයනවද බරණැස් පුරේ
චන්ද්‍ර කින්නර ජාතකේ කිඳුරිය ලෙසින්...
ගායනය - කරුණාරත්න දිවුල්ගනේ
ගීතය ඇසීමට>>
මේ ගීතය නම් මට එච්චරම හුරු පුරුදු ගීතයක් නෙවෙයි. ගීතය අහලා තිබුනට ඒක එච්චරම Feel වෙලා තිබුනේ නෑ. ඒත් මේක ගැන ලියන්න කියලා ලැබුන ආරාධනාවක් නිසා මේක ගැනත් ලියන්න හිතුවා. මේ ගීතය ගැන පොඩි විචාරයක් ලියන්න කියලා මට ආරාධනා කලේ උදිත ඉසංක(බූටෑවා) සහෝදරයා. ඒ ආරාධනයට ඔහුට ස්තුතිය පුද කරන ගමන්ම මට දැනෙන විදිහට මේ ගීතය කොහොම එකක්ද කියල බලමු. මට නම් මේකේ පද වලටත් වඩා Melody එක (තනුව) තමා හිතට ඇල්ලුවේ.
මේ ගීතය මුලික ව ලියවෙලා තියෙන්නේ සඳ කිඳුරු ජාතකය ඇසුරු කරගෙන. මට දැනෙන විදිහට මේකෙදි කියවෙන්නේ එක්තරා ආදරයක් විවාහයකින් කෙලවර වෙලා පසුව විවිධ හේතු නිසා ඒ විවාහය දෙදරා යන කතාවක්. ඒ අවස්ථාවේ සැමියාගේ හදවතේ ඇතිවෙන හැගීම් සමුදාය පද වලට කැටි කරලා ගීතයක් ලෙසින් එලි දකිනවා. ඒ විදිහට ඇතිවන හැගීම් අසන්නාට හොදින් වැටහීමට සඳ කිඳුරු ජාතකයෙන් මනා අයුරින් උපමා යොදාගෙන පද වලට එක් කරලා තියෙනවා.
"චන්ද්‍ර කින්නර ජාතකේ කිඳුරිය ලෙසින්
නුඹ පෙම් බැඳන් මට ළං වුණා
පෙම් බැඳන් ආ කින්නරාවී
මගෙ ළඟින් හිඳ වෙන් වුණා"
"සඳකිඳුරු ජාතකයේ කිදුරිය වගේ මං තරුණ කාලෙදි ඔයා මට ආදරය කරමින් මට ලං වුනා. එලෙස ලංවෙලා ප්‍රේමයෙන් මුසපත් වෙලා ඉතා හොඳින් අපි කාලය ගත කළා. අවසානයේ අපිට විවාහ වෙලා එක වහලක් යටට එන්නත් පුළුවන් වුනා. ඒත්..... විවාහයෙන් ටික කාලෙකට පස්සේ ඔය වෙනස් වුනා. අන්තිමට, මගේ ලගින්ම හිටිය ඔයා මගෙන් වෙන්වෙලා ගියා..."
මේ මුල් පද වලදී රචකයා පවසන්නේ තම සොදුරිය වෙන්වෙලා ගියා කියලා විතරයි. ඔහුව තනිකර වෙනතක යාමක්ද, එහෙමත් නැතිනම් ඔහුගේ බිරිද මිය ගියාද නැතිනම් වෙනත් යමක් සිදු වුනාද කියන තවමත් රහසක්. රචකයා ඉදිරියේදී ඒ ගැන පවසාවි...
"ගෙට එන්න පෙර කළ කී කතා
උඩුගම් බලා ගියෙදෝ මෙදා //
විස හී සරේ පපුවට හෙලා
නුඹ නාටකේ වෙනසක් කළා"
"අපි ආදරය කරපු දවස් වල අපි කල දේවල්, කියූ කතා, අපේ අනාගතය ගැන අපි පැතු පැතුම් උඩුගං බලා ගිහිල්ලද? ඒවා ඔක්කොම ඔයාට අමතක වෙලාද?" කියලා සැමියා ප්‍රශ්න කරනවා. ඔන්න මේ පද වලින් නම් මේ දෙන්නගේ විරසකයට හේතුව හොයාගන්න පුළුවන්.
"විස හී සරේ පපුවට හෙලා
නුඹ නාටකේ වෙනසක් කළා"
මෙතැනදී මටත් නිරාකනය කර ගන්න බැරි අදහස් දෙකක් තියනවා. එකක් මේකෙදි විස හීසරේ කියලා කියන්නේ අනියම් සම්බන්ධයක් වෙන්නත් පුළුවන්. අනිත් එක සැමියාව අතහැරලා බිරිද ගිය නිසා ඔහුට ඇතිවෙන දුක මේ විදිහට විස හීසරේ කියල අදහස් වෙනවා වෙන්නත් පුළුවන්. කොහොම හරි මේ දෙකෙන් මොකක් වුනත් ඒක ඔහුගේ හදවතට හොදින්ම දැනෙනවා. එක තමයි රචකයා කියන්නේ "විස හී සරේ පපුවට හෙලා" කියලා.
ඊලගට "නුඹ නාටකේ වෙනසක් කළා" කියන පද පේලිය කෙලින්ම සඳකිඳුරු ජාතකයට සම්බන්ධයි. සඳකිඳුරු ජාතකය කියවල තියෙන අය නැත්නම් ඒ කතාව අහල තියෙන අය දන්නවනේ කතාව.
කෙටියෙන් මේකයි කතාව. "රජෙක් යනවා කැලේට දඩයමේ. සදකිදුරයි කිදුරියි පාඩුවේ පෙමින් වෙලී ඉද්දි රජා දකිනවා මේ දෙන්නව. රජාට පොඩි ආසාවක් ඇතිවෙනවා සදකිදුරි ගැන. දඩයමේ යද්දී අත් දෙක වන වනා යන්නෙත් නෑනේ. දුන්නයි ඊතලෙයි තිබ්බා. ඊතලේට හොද විසක් ඒම ගාලා තමා තිබ්බේ. ඉතිං සදකිදුරි අයිති කරගැනීමේ අටියෙන් විද්දා සදකිදුරට. Bla Bla Bla...."
ඕකෙදි ඔය විස හීය විද්දේ රජානේ. ඒත් ගීතයේ කියන විදිහට බිරිද තමා මේ හීය විදින්නේ. එතකොට ජාතකයේ කතාවට වඩා මේ කතාව වෙනස්නේ. ඒ නිසා තමා රචකයා කියන්නේ "නුඹ නාටකේ වෙසක් කලා" කියලා.
"අත දරුවො ගෙන මහගිරි දඹේ
තනිවම නගින්නද පෙම් කළේ //
කළු කාසියට හදවත් වැසේ
නුඹ සොයනවද බරණැස් පුරේ"
තවත් දෙයක් මේ අවසාන පද කීපයේදී රචකයා පවසනවා. "අත දරුවො" කියන වචනය යොදාගෙන රචකයා මේ බිරිද සැමියාගෙන් වෙන් වෙන්න කලින් ඔවුන්ට කුඩා දරුවෙක් ඉදල තියෙනවා කියන පණිවිඩය දෙනවා. මේ අසරණ දරු පැටියාත් තනි කරලා තමා මේ බිරිද යන්නේ. මේ තනිවුනු සැමියා කියනවා "මේ කුඩා දරුවාත් එක්ක තනියම ජීවිතය කියන මහා ගිරිදඹ තරණය කරන්න නෙවෙයි මං බලාපොරොත්තු වුනේ. ඇයට පෙම් කලේ ඇයත් එක්ක එකතු වෙලා ආදරය සතුට පිරුණු කුටුම්භයක් සහ ජීවිතයක් ගෙවන්න තමයි මං බලාපොරොත්තු වුනේ."
කළු කාසියට හදවත් වැසේ කියන පදය හරහා හරියටම අර්ථවත් වෙන්නේ මොකක්ද කියල නම් මට හිතා ගන්න අමාරුයි. ඒත් මට හිතෙන විදිහට රචකයා කියන්නේ සල්ලි හමුවේ හැමෝගෙම වගේ හදවත වෙනස් වෙනවා කියලා. මේකේ බරණැස් පුරය කියල අදහස් වෙන්නේ අපි ජීවත් වෙන සමාජය නැත්තම් ලෝකය වෙන්න ඕනි.
ඉතිං සැමියා බිරිදගෙන් අහනවා මෙහෙම . "එහෙම මුදල් හා බලය හමුවේ වෙනස් නොවන හදවතක් සොයා ගැනීමට අපහසු බව දැන දැනත් එහෙම වෙනස් නොවෙන හදවතක් ඔබ තවමත් සොයනවද?"
~සනා~
ආයුබෝවන්ඩ....
අද නම් බ්ලොග් එක පැත්තේ ආවේ ගීතයක සැබෑ අරුතක් ගැන කතා කරන්න කියලා හිතාගෙන.
අපේ රටේ මව් ගුණ ගීත කොච්චර නම් තියෙනවද කියල ඔය හැමෝම දන්නවනේ. එත් මට නම් ගුණදාස කපුගේ මහත්මයාගේ "දවසක් පැල නැති හේනේ" ගීතය තරම් සියුම්ව මවකගේ ගුණ කියවෙන වෙනත් ගීතයක් නැති තරම්. මේ ගීතයේ ගායකයා නම් කවුරුත් හොදින් දන්නවා ගුණදාස කපුගේ මහතා කියලා. නමුත් මෙතරම් සුන්දර පද වැලක් රචනා කල පද රචකයා ගැන වැඩිය කවුරුත් දන්නේ නැහැ. විශේෂයෙන්ම නව පරපුරේ තරුණ උදවිය. මේ ගීතය ලියලා තියෙන්නේ රන්බණ්ඩා සෙනෙවිරත්න කියන අධිනීතිඥයා විසින්. ඇත්තටම ඔහුගේ ජීවිතයට බොහෝ සෙයින් අත්දැකීම් තමා මේ ගීතයෙන් විස්තර කරන්නේ.
රන්බණ්ඩා සෙනෙවිරත්න කියන්නේ රජරට අනුරාධපුරයේ හද්ද පිටිසර පිටිසර ගමක ඉපදී හැදී වැඩී අධ්‍යාපනය සාර්ථකව නිමා කරමින් අධිනීතිඥයකු බවට පත්වූ පුද්ගලයෙක්. මෙම ගීතය වගේම ගුණදාස කපුගේ මහත්මයාගේම "උල ලේනෝ" ගීතය, "සුමනෝ" ගීතය වගේම අමරසිරි පීරිස් මහතා ගායනය කරන "ළඳුනේ ළඳුනේ" ගීතය ද රන්බණ්ඩා සෙනෙවිරත්න මහතාගේ පෑන් තුඩෙන් තමයි ලියවිලා තියෙන්නේ.
හොඳයි, දැන් "දවසක් පැල නැති හේනේ" ගීතයේ විචාරය දෙසට යොමු වෙමු.
මෙම ගීතයේ පළමු කොටස මෙසේයි...
"දවසක් පැල නැති හේනේ
අකාල මහ වැසි වැස්සා
තුරුලේ හංගාගෙන මා
ඔබ තෙමුනා අම්මේ
පායන තුරු හිටි පියවර
සිටියා අම්මේ..."
මේ පද වැල දැක්ක ගමන්ම කාටත් හිතෙන්නේ "පැලක් නැති හේනක අම්මා කෙනෙකුයි දරුවෙකුයි ඉද්දි එක පාරම මොර සුරන වැස්සක් වහින්න පටන් ගත්තා. එතකොට දරුවට තෙමෙන්න නොදී අම්මා ඒ දරුවාව තුරුල් කරගෙන පායනකන් ඒ අම්මා එක තැනම හිටියා..."
ඔය මුලික අදහස තමා පද ටික දැක්ක ගමන්ම අපේ සිත්වල මැවෙන්නේ. නෑ, රන්බණ්ඩා සෙනෙවිරත්න මහත්තයා ඊට වඩා ගැඹුරු අදහසක් මේ පද වැල හරහා කියා පානවා. මේකෙදි දවසක් පැල නැති හේන කියන එකෙන් අදහස් වෙන්නේ ස්වාමියා එහෙමත් නැත්තම් තාත්තා නැති නිවස කියන එකයි. අකාල මහ වැස්ස කියලා රන්බණ්ඩා මහත්තය අදහස් කරන්නේ දුප්පත්කම. අකාල මහා වැසි කියන්නේ කිසිදු මුලික වෙනස් වීමකින් තොරව එක පාරටම කඩා හැලෙන වැසි. තාත්තා එක පාරටම මිය ගියාමත් මේ ගෙදරට අකාල මහා වැසි වගේ ක්ෂණික දුප්පත්කමක් ඇති වෙනවා.
"තුරුලේ හංගාගෙන මා ඔබ තෙමුනා අම්මේ" මින් අදහස් වෙන්නේ ඒ දුප්පත්කම කියන වැස්සට තම දරුවාට තෙමෙන්නට නොදී තමන් ඒ දුපත්කම, සියලු අග හිඟකම් විඳ දරාගෙන දරුවාට හොඳ අනාගතයක් ලබා දෙන්නට ක්‍රියා මේ අම්මා කරනවා කියන එක.
"පායන තුරු හිටි පියවර හිටියා ඔබ අම්මේ" මේ විදිහට දුප්පත්කම දරුවාට දැනෙන්නට නොදී දරුවා යම් තැනකට එන තුරු, පවුලේ අගහිඟ කම් ඉවත්වී යනතුරු(පායන තුරු) ඒ අම්මා එක විදිහටම දරුවාට කිසිදු අඩුවක් කරන්නේ නැතුව ජීවිකාව ගෙනියනවා.
ඒ විදිහට මේ පුතාගේ ජීවිතය ගොඩ දානකන්ම අම්මා දුප්පත්කම කියන වරුසාවට තෙමෙනවා...
මේ ගීතය ගැන ලියන්න හිතිලා නම් ගොඩක් කල්. ඒත් මේකෙන් කියවෙන්නේ සමාජයේ මිනිස්සු වැඩිය කතා කරන්න කැමති නැති එක්තරා සමාජ විරෝධී ක්‍රියාවක් ගැන. බර වචන ඕනි නෑනේ. කෙටියෙන් කිව්වොත් මේ ගීතයේ කියවෙන්නේ තමන්ගේ බිරිඳ අසල්වාසී පුද්ගලයෙක් එක්ක පවත්වන අනියම් ඇසුරක් ගැන දැන ගන්න ස්වාමි පුරුෂයාගේ හැගීම් සමුදායක් ගැන...
මිනිහා කසාදයක් ඒම බැදලා සාමාන්‍ය අයුරින් සන්තෝසෙන් ඉන්න කෙනෙක්. ඔය ඉතින් රස්සා කරනකොට සමහර දවස් වලට ටිකක් රෑ වෙනකන් වැඩ තියෙනවනේ. ඔන්න ඔහොම ටිකක් රෑ වෙනකන් වැඩ කරපු මේ අපේ කතා නායකයා එනවා නිවසට. එදා හොඳට හඳ පායලා, වටපිටාව ආලෝකමත් වෙලා තිබුණු ඉතාමත් සුන්දර රාත්‍රියක්. නමුත් තමන්ගේ නිවස ලගට යද්දී අර ගස් අතරින් වැටෙන කුඩා සඳ එලිය ඔස්සේ ඔහුට පේනවා තමන්ගේ බිරිඳ අසල්වාසී පුද්ගලයෙකුගේ තුරුලේ අනියම් පෙම් පහස විදිනවා. මේ පුද්ගලයාට හිතා ගන්නවත් බෑ මේ සිදුවෙන දේ ගැන. ඔහු සිතා සිටියේ තමන්ගේ බිරිඳ ඉතා නිහතමානී, තමන්ට බෙහෙවින් ආදරය කරන තැනැත්තියක කියායි...
