දුමාට දැනුනු ඇගේ වියෝව

ඔන්න කැම්පස් එකේ හෙට Applied Exam එකත් තියාගෙන අදත් ආවා බ්ලොග් එක පැත්තේ. සින්දුවක් ගැන ලියන්නත් ඕනි. ඒත් සින්දුවට කලින් පොඩි කතාවක් තියෙනවා ලියන්න. මොකද කැම්පස් එකේ එක බත් පත බෙදාගෙන කන මගේ සදාරණීය මිතුරෙක්ගේ ලස්සන(ලස්සන කිව්වට දුඛාන්තයක් තියෙන) love story එකක් තියෙනවා. මට ඒ කතාව අහගෙන ඉද්දි වෙන මොකුත් නෙවෙයි මතක් උනේ. සුනිල් එදිරිසිංහ මහත්මයාගේ  ගීතයක්. ඉස්සෙල්ල කතාව කියවමුකෝ.

දවසක් මායි තව සරසවියේ මිත්‍රයෝ කීපදෙනෙකුයි මහ රෑ සිල්පර කොටන් උඩට වෙලා අහසේ තරු ගණන් කර කර ඉන්න වෙලාවක තමා අපේ කතා නායකයා මේ කතාව පටන් ගත්තේ. මිනිහා පොඩ්ඩක් ගොරෝසු කටහඬක් තියෙන මධ්‍යම පළාතේ කොල්ලෙක්. මේ කතාව ලියන්න ගොඩක් කල් ඉදන් පෙරුම් පුර පුර හිටියේ. ඒත් විවිධ හේතු නිසා ලියාගන්න බැරි වුනා. 

හරි, අපේ කතා නායකයාව "දුමා" කියලා හදුන්වමුකෝ. 

අපේ දුමා ඒ කාලේ ඉදන් ඔය ආදරය කියන දේ සිරාවටම හොදට වින්ද පුද්ගලයෙක්. මේ ප්‍රධාන කතාවට එන්න කලින් මිනිහගේ ඒ අතීතය ගැන පොඩ්ඩක් හාරා අවුස්සන එක වටිනවා. ඉස්කෝලේ යන කාලේ එක්තරා දුමා එක්තරා කෙල්ලෙකුට ආදරය කරා. ඒ ආදරෙත් ලස්සන රස මුසු තැන් එක්ක ගෙවුන උනත් එක පාරටම අර කෙල්ල මුව අත අරිනවා. අපිට තේරෙන විදියට කිව්වොත් බූට් එකක් තිබ්බා. දුමා ඒ සිද්දිය නිසා සැහෙන්න දුක් වුනා. කොහොම හරි කාලයත් එක්ක ඒ දේවල් අමතක වෙලා ගිහිල්ල මිනිහ යන්තමින් හිත හදාගෙන ඉන්නකොට ඒ කියන්නේ කොල්ලා තුන්වෙනි පාර ගණිත අංශයෙන් උසස් පෙළ ලියන කාලේ Agri එකේ සුන්දර මුහුණකට දුමාගේ හිත ගියා. ඔය හිත කියන දේ තනිව හැසිරෙන, දුර ගමන් යන ගුහාවක වාසය කරන(ඒකං චරං, දුරං ගමං...) අමුතුම දෙයක් කියලා බුදු දහමේත් පැහැදිලි කරනවනේ. 
ඇත්තටම කිව්වොත් මුලින්ම ඒ අහිංසක වත කමලට හිත ගියාට මිනිහා ආදරේ කරේ ඒ කෙල්ලගේ අහිංසකකමට සහ ගති ගුණ වලට. 

කොහොම හරි මිනිහ මුට්ටිය එහෙම දාල හෙමින් හෙමින් ඒ කෙල්ලට ලං වෙලා තමන්ගේ හිතේ කැකෑරේමින් තිබ්බ ආදරේ ප්‍රකාශ කරා. වැඩි කලක් යන්න කලින් ඒ කෙල්ලත් අපේ දුමාට ආදරේ කරන්න පටන් ගත්තා. ඉතින් මේ දෙන්නගේ ආදරෙත් ඔය බයිස්කෝප් වල තියෙන තරම්ම romantic නොවුනත් romantic ආදරයක් වුනා. වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම මේ දෙන්නගේ බැඳීම සැබෑ ආදරක් වුනා. කිසිම ආදර කතාවකට බාධක නැති වෙන්නේ නෑනේ. ඉතින් මේ සුන්දර ආදරයත් ගලාගෙන ගියේ විවිධ බාධක කම් කටොලු අතරින්. කතාවක් තියෙනවනේ ආදරයයි, කැස්සයි දෙකම හංගන්න බෑ කියලා. ඉතිං ඒක නිසාත් විවිධ ප්‍රශ්න වලට මූන දෙන්න සිද්ධ වුනත් ආදරය ගලාගෙන ගියා. 

ඔහොම දවසින් දවස ගෙවිලා යද්දී දෙන්නම සරසවි වරම් ලැබුවා. මං දකින විදිහට මේ ආදර අන්දරයේ Turning Point එක තමයි මේක. මේ දෙන්නම ආවේ "හිරු නැගෙන සරසවිය හෙවත් නැගෙනහිර සරසවියට. ඒ කියන්නේ Eastern University එකට. අර කෙල්ලට නම් ඒක කොහොම දැනුනද කියලා දන්නේ නෑ, හැබැයි අපේ දුමාගේනම් ඉහේ මලක් පිපුන වගේ තමයි ඒ පණිවිඩය දැන ගත්තට පස්සේ. දුමා Science Faculty එකේ. දුමාගේ ප්‍රියම්බිකාව Agriculture එකේ. 

ආගන්තුකයන්ගේ මධුසමය | The Honeymoon of Strangers

කාලෙකට පස්සේ බ්ලොග් එක පැත්තේ ගොඩ වැදුනේ. අද නම් පොඩ්ඩක් වෙනස් කතාවක්  තමා දාන්නේ. අද මගේ යාලුවෙක් එක්ක පොඩි සංවාදයක් ගියා Proposal Marriage ද හොඳ එහෙම නැත්තම් Love Marriage කියලා. ඒ වෙලාවේ තමයි දවසක් අන්තර්ජාලයේ ඉබා ගාතේ ඇවිදිමින් ඉන්නකොට ඇහේ රැදිච්ච මෙන්න මේ කතාව මතක් වුනේ. මගේ මතකයේ හැටියට මේකේ පළමු කර්තෘ මානවක කියලා අයියා කෙනෙක්. ඔන්න එහෙනම් කියවන්නකෝ කතාව...

ආගන්තුකයන්ගේ මධුසමය | The honeymoon of strangers

ඇයට එසේ කිරීමට අයිතියක් තිබුණාදැයි හෝ ඇයගේ අරමුණ කුමක් වීදැයි මුල් හමුවීමේ සිටම මා පෙළන ගැටළුවකි.ඇය ලැබීමට තරම් නොව පැතීමට තරම් වත් රූමත් කමක් එදින මාගෙන් නිරුපණය නොවීමද මට
අකමැති වනමෙන් ඇයගෙන් ඉල්ලා සිටියදීත් ඇය මාවෙත මනාපය පල කිරීමද මාගේ හදවතෙහි ඇය ගැන සැකයක් නැතිනම් අපුලක් හෝ අර්ථකතනයක් දිය නොහැකි එහෙත් දරාගත නොහැකි නොසන්සුන්තාවයක් ඇති කිරීමට සමත් වී යැයි සිතේ.

ඔයාගේ ගෙදරට තව දුරද?

මාගේ සිතුවිලි දාමය බිඳුනේ ඇයගේ පැනයෙනි.අප මෝටර් රථයට නැගී ගතවුණ පැයකුත් හමාරක කාලය තුල අප අතරේ හටගත් මුල්ම සංවාදය එයයි.ඇයගේ කට හඬේ කිසිදු චකිතයක් හෝ නොවීම මා තව තවත් නොසන්සුන් කරවයි.ඇත්තෙන්ම ඇයගේ ඇමතුම ළදරියකගේ ඇමතුමකින් වෙන්කර හඳුනාගත නොහැකි තරම් ලයාන්විතවත් අකර්ශනීයවත් සවන් හරහා හදට එලබේ.නැවත මා නොසන්සුන්තාවයට පත් වන්නේ ඇයට නාදුනන පිරිමින් සමග මුහු වීමට ඇති හැකියාව ගැන හිතෙහි අප්‍රසන්න වූ සැකයක් මතු කරමිනි.

හ්ම්ම්ම්...ටිකක්

එතන මොන වගේද.....මම අහන්නේ වටපිටාව....

අමුතු දෙයක් නෑ. පොඩි ගෙදරක්.... කාමර දෙකක්... පොඩි සාලයක්.. හ්ම්ම්... තව පුංචි කුස්සියක්.. වටේටම තාප්ප .. මට නම් ඕනෑවට වැඩිත් එක්ක...

ෂෝයි.... මම ආසයි පුංචි ගෙවල් වලට... හැබැයි ප්‍රශ්නයක්...

ඇයට නැවතත් පැනයකි.... ඇය ප්‍රශ්න නගන්නේ පාසල් යන දැරියක් සේය.අයත් මාත් අතර වයස පරතරය ඇය දැරියකුත් මා වියපත් මිනිසෙකුත් කර ඇත. ඇය කෝල ලෙස සිනාසෙයි. එම සිනාවේ අරුත සෙවීමට මා දැරූ තැත ඇයට තේරුම් ගිය නිසාවෙන්දෝ ඇයගේ සිනහව තවත් සුන්දර වී ඇත.

කියන්න..මොකක්ද ප්‍රශ්නේ...?

ඇයගේ සිනහව හදවත කළඹයි....

මොකක්ද ප්‍රශ්නේ... එතන හිනා වෙන්න දෙයක් තියනවද... මට පුළුවන් විදියට තමයි මම ඉන්නේ...

ඔහොම කේන්ති ගන්න එපා අයියෝ... ප්‍රශ්නේ තමයි.. හ්ම්ම්ම්... හ්ම්ම්ම්..

කියන්න.....අප්පා......

මා නොසන්සුන් වෙයි... ඇය තවත් සිනාසෙයි....

හ්ම්ම්ම්... දැන් ඔය පොඩි ගෙදර මටත් ඉඩ තියනවද... ළමයෝ....

හ්ම්ම්ම්.....

මැරෙන්න යනවද මනුස්සයෝ.....?

ඈ අවිනීත රියදුරෙකුට දෙස් තබයි. මා තවත් නොසන්සුන් වෙයි. දුම් වැටියක මිහිරි මතක හිත වටා සෙවනැලි නගයි...

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ඔය ළමයා මේකට නම් කැමති වෙන්නම ඕන. කේන්දරත් හොදටම ගැලපෙනවා. කේන්දර බලන මනුස්සය කිව්වෙත් පාතාගෙන ආව වගේ හඳහන් දෙකක් කියලා.

නින්දෙන් ඇහැරුනේ අම්මාගේ සද්දෙට. ඇයි යකෝ ගෙදර ආවම මිනිහෙකුට නිදහසේ නිදාගන්නවත් විදියක් නෑ. අනිවා කොහේ හරි ඉන්න කස්කුරුප්පුවක් සෙට් කරලා ඇති. මොන දුකක්ද මම මේ තනියෙන් ඉන්න ආතල් එක කඩන්න හදන්නේ. මොකක් හරි පොඩි දෙයක් කාලා හීනියට අඩියක් ගහගෙන සින්දුවක් කියන් ඉන්න එක තරම් ෆන් එකක් තියේද අප්පා මේ ගෑනියෙක් ගත්තම. ඒකි කියන තාලෙට තමයි නටන්න වෙන්නේ ඊට පස්සේ. ඇරත් උදේ ඇහැරුනා ගමන් හිස්බඩටම දුමක් දාන්න පුලුවන්ද ගෑනියෙක් ගත්තම.

හරි හරි අපෝ මම එන්නම්. හැබැයි ඔන්න මට රැවුල කපන්න මේකප් දාන්න කියන්න එපා. මගේ විදියට තමයි මම එන්නේ. ඔය බඩ්ඩ මට කැමති වෙනවනම් එහෙම වෙන්න ඕන මගේ සාමාන්‍ය විදියට නැතුව පියරු බබෙකුට නෙවෙයි. ඔන්න අද බලන්න යන එකී මට කැමති උනොත් ආයේ දෙකක් නෑ මමත් කැමතියි. දැන් කීයටද ඔය මගුලට යන්න තියෙන්නේ. මම ඔය මගුලට ගිහින් එහෙමම ගෙදර යනවා. හෙට උදේම වැඩට යන්න ඕනෑ.

මම මගේ සුපුරුදු කොන්දේසි ලැයිස්තුව අම්මට දැම්මා. මම අත්දැකීමෙන්ම දන්නවා රැවුල කපන්නේ නැතුව කොන්ඩෙත් අවුල් කර ගත්තම මගේ මුණට එන වලස්ත පෙනුමට සිහිකල්පනාව නැති උනත් ඇස්දෙක පේන ගෑනියෙක් නම් කැමති වෙන්නේ නෑ කියලා. හෙට නිවාඩු උනත් කෙප්පයක් කෙලලා කලින්ම ගෙදරින් මාරු වෙන්න හැදුවේ මේ කසාද සීන් එපා වෙච්ච නිසා...

උඹට කියන කට හොඳයි බිම උලා ගන්න එක. ටිකක් දුරයි දැන්ම නාල ලෑස්තිවෙන්න...

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ඔයා උයනවද?

ඇයට නැවතත් පැනයකි. එයද සිත අතරමං කරන සිනහවක් මැදින්ය. නැවත මා නොසන්සුන් වෙයි.

ඔව්.... සමහර දවසට...

මම හිස් ලෙස පිළිතුරු දෙමි. ඇය නොනවත්වා සිනාසෙයි. වරක් දුටු විට තව වරක් නොව සිය වාරයක් බැලීමට සිත්දෙන ඇයගේ වතේ කෝමල රේඛා සිත කුල්මත් කරයි. ඇයගේ සුන්දරත්වය පරිහරණය කිරීමට මම නීතියෙන් අවසර ලබා ඇත. එහෙත් නැවත මා නොසන්සුන්ය. පැරණි එහෙත් මා ප්‍රියකරන ගීතයක් නොදැනීම මිමිනෙයි. "මුදු මුහුණේ සුව දැනුනේ ප්‍රිය ළඳුනේ මට විතරද ♪♫"

ශෝක්.. ශෝක්.. මම ආසයි උයන්න.. ඉතින් තව දුරද කියන්නකෝ.. අපි පොඩ්ඩක් නැවතිලා යන්ද.. මට විකාරයි වගේ අද සිද්ධ වෙච්ච දේවල් නිසා...

නැවතත් ඇය දොඩමළු වෙයි. නාදුනන මිනිසෙකු සමග හුරතල් වීමට හැකි ගැහැනියට මා දිවයුතු අර්ථකථනය කුමක්ද?

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

තාත්තා දිගින් දිගටම අහගෙන ආපු මග විස්තරත් එක්ක අපේ වාහනේ නැවතුනේ බන්ධනාගාරේ තාප්පේ විතර එකකට දාපු පතරංග ගේට්ටුවක් ගාව.

කිව්ව විදියට නම් මෙතන තමයි තැන.

"සඳ කැන් වැසිලා - අඳුරේ එතිලා..."

ආයුබෝවන්ඩ.... හම්මේ ඉතිං...!!!
සැහෙන්න කාලෙකට පස්සේ බ්ලොග් එක පැත්තට ගොඩ වැදුනේ...

ලියන්නනම් කතා බෝමයි... 
විවිධ කතන්දරත් ගොඩයි...
ඒත් වෙලාව තමා සීමත...

කෝම කෝම හරි Time එකත් හදාගෙන පාන්දර මේ ජාමේ පොඩි බ්ලොග් පොස්ට් එකක් ලියන්න තමා idea එක... අද හවසම වැඩේ පටාන් ගත්තා. ඒත් අපි පොඩ්ඩක් අහසේ තරු ගනින්න සැට් වුනානේ. ඔක්කොටම වඩා ඒකත් ආතල් නිසා බ්ලොග් ලිවිල්ල ටිකක් පස්සට දාල ගියා ඒකට. අද කොහොම හරි ලියනවා කියන දැඩි අධිෂ්ඨානය තිබ්බ නිසාම ඒ අධිෂ්ඨානය පෙර දැරි කරගෙන ෆිලුමක් බලන්න තිබ්බ කාලෙත් කැප කරලා ලියන්න පටාන් ගත්ත.

අද පොඩ්ඩක් කතා කරන්නේ ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස් මහත්තය වික්ටර් රත්නායක මහත්තයට ලියලා දුන්න ගීතයක් ගැන. කවුරුත් දන්නවා ඇතිනේ "සඳ කැන් වැසිලා - අඳුරේ එතිලා" කියන ගීතය. ඔය ගීතයේ ගැඹුරින් කියවෙන අදහස ගැන තමා ටිකක් විස්තර කරන්න යන්නේ. 

මේ ගීතය ගැන ලියන්න හිතිලා නම් ගොඩක් කල්. ඒත් මේකෙන් කියවෙන්නේ සමාජයේ මිනිස්සු වැඩිය කතා කරන්න කැමති නැති එක්තරා සමාජ විරෝධී ක්‍රියාවක් ගැන. බර වචන ඕනි නෑනේ. කෙටියෙන් කිව්වොත් මේ ගීතයේ කියවෙන්නේ තමන්ගේ බිරිඳ අසල්වාසී පුද්ගලයෙක් එක්ක පවත්වන අනියම් ඇසුරක් ගැන දැන ගන්න ස්වාමි පුරුෂයාගේ හැගීම් සමුදායක් ගැන...

ඒක  නිසා මේ ගීතය ගැන ලියන එක පොඩ්ඩක් පස්සට දදා ඉද්දි මගේ හොඳ යාලුවෙක් මෙන්න මේම වදනක් දුන්නා. 
"අනියම් ඇසුර කියන්නෙත් love එකක්නේ..." 
ඔන්න ඔය වචනෙන් අවා පොඩි ගැම්මක් මේ story එක ලියන්න. තව එකක්. දවසක් හොස්ටල් එකේ සැට් වෙලා කොල්ලෝ ටික ඔය ගීත වල තේරුම් විස්තර කර කර ඉන්නකොට අපේ batch එකේ "හොල්මන්" සහෝදරයා මේ ගැන පොඩි විස්තරයක් කරා. ඒවාට ඌනපුර්නයකුත් එක්ක මං මට හිතෙන විදියට ගීතය ගැන  ලියන්නයි හිතන්නේ. ඔන්න ඒනම් ලිව්වා... :D 

"සඳ කැන් වැසිලා - අඳුරේ එතිලා
ගණඳුරු රෑ - තනිකම නෑ 
සොයා එන්න ගණඳුර තරු නිවලා 
මගේ එළිය අද ඔබ පමණි

ජීවිතයම සතු එකම සුවේ 
හී සර පහරක වෙළෙනු පෙනේ
මේ ලොව මා සතු ඈ සතු ඒ නෙතු 
අසල්වාසියෙකු සොයනු දැනේ 

මා නැත අන් සතු සිත් බිඳලා 
දෑතම බැඳගෙන හිඳිමි බලා
මේ ලොව යම් දවසක අපි වෙන්වෙමු 
රහස් අහස් තලයට පවරා..."

Singer: Victor Rathnayaka
Lyric Writer: Premakirthi De Alwis 
Music Artist: Dr.Victor rathnayaka 

ගීතය ඇසීමට>>

සමහරු නම් කියනවා මේක ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස් මහත්තයාගේම ජීවන අත්දැකීමක් කියලා. ඒත් හරියටම ඒමද කියල නම් දන්නේ නෑ. සමහර විට ඇත්ත වෙන්නත් ඇති. මොකද ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස් මහත්තයාගේ පළමු විවාහය කැඩිලා දෙවන විවාහයත් කරගන්නවා. ඔය සීන් කෝන් එක මන් හරියටම දන්නේ නෑනේ. ඒක නිසා අපි තෙවන පාර්ශවයක් මේ කතාවට ඈඳා ගමු. ඒ තෙවන පාර්ශවය තමයි රජයේ රැකියාවක් කරන මධ්‍යම පන්තික පුද්ගලයෙක්. 
මිනිහා කසාදයක් ඒම බැදලා සාමාන්‍ය අයුරින් සන්තෝසෙන් ඉන්න කෙනෙක්. ඔය ඉතින් රස්සා කරනකොට සමහර දවස් වලට ටිකක් රෑ වෙනකන් වැඩ තියෙනවනේ. ඔන්න ඔහොම ටිකක් රෑ වෙනකන් වැඩ කරපු මේ අපේ කතා නායකයා  එනවා නිවසට. එදා හොඳට හඳ පායලා, වටපිටාව ආලෝකමත් වෙලා තිබුණු ඉතාමත් සුන්දර රාත්‍රියක්. නමුත් තමන්ගේ නිවස ලගට යද්දී අර ගස් අතරින් වැටෙන කුඩා සඳ එලිය ඔස්සේ ඔහුට පේනවා තමන්ගේ බිරිඳ අසල්වාසී පුද්ගලයෙකුගේ තුරුලේ අනියම් පෙම් පහස විදිනවා. මේ පුද්ගලයාට හිතා ගන්නවත් බෑ මේ සිදුවෙන දේ ගැන. ඔහු සිතා සිටියේ තමන්ගේ බිරිඳ ඉතා නිහතමානී, තමන්ට බෙහෙවින් ආදරය කරන තැනැත්තියක කියායි...
(හොල්මන් එදා ඕක විස්තර කරද්දී අපේ එකෙක් කියනවා "ගෑනු නම් ඔහොම්ම මයි බන්. කවදාවත් විශ්වාස කරන්න බැරි ජාතියක්නේ...") ඇත්තද බොරුද දන්නේ නෑ. පොර තමයි කිව්වේ.    

"සඳ කැන් වැසිලා - අඳුරේ එතිලා
 ගණඳුරු රෑ - තනිකම නෑ 
 සොයා එන්න ගණඳුර තරු නිවලා 
 මගේ එළිය අද ඔබ පමණි..."

විවිධ අය විවිධ අදහස් දක්වනවා. ඒත් මට නම් හිතෙන්නේ මේ 1st verse/intro එකේදී කියවෙන්නේ ඒ ස්වාමියා තමන්ගේ බිරිඳ ගැන සිතා සිටි ආකාරය ගැන කියලයි. "ගණඳුරු රෑ - තනිකම නෑ" කියන පදයෙන් මේ ලෝකේ මන් තනි වෙලා නෑ. මගේ ආදරණීය බිරිඳ ඉන්නවා මාත් එක්ක කියන ඔහුගේ හිතේ ඇතිවන සිතුවිලි තමයි මේ හරහා එලි දකින්නේ. කියන පද වලින් වෙනත් කිසිවකු "සොයා එන්න ගනඳුර, තරු නිවලා - මගේ එළිය අද ඔබ පමණි" අවශ්‍ය නෑ මගේ ලෝකය එලිය කරන්න. මගේ ලෝකයේ එකම ආලෝකය ඔබම පමණයි වගේ සිතුවිලි ලස්සනට ගලපලා පද වලට එක් කරලා තියෙනවා.

චන්ද්‍ර කින්නර ජාතකේ කිඳුරිය ලෙසින්

චන්ද්‍ර කින්නර ජාතකේ කිඳුරිය ලෙසින්
නුඹ පෙම් බැඳන් මට ළං වුණා
පෙම් බැඳන් ආ කින්නරාවී
මගෙ ළඟින් හිඳ වෙන් වුණා

ගෙට එන්න පෙර කළ කී කතා
උඩුගම් බලා ගියෙදෝ මෙදා //
විස හී සරේ පපුවට හෙලා
නුඹ නාටකේ වෙනසක් කළා

චන්ද්‍ර කින්නර ජාතකේ කිඳුරිය ලෙසින්...

අත දරුවො ගෙන මහගිරි දඹේ
තනිවම නගින්නද පෙම් කළේ //
කළු කාසියට හදවත් වැසේ
නුඹ සොයනවද බරණැස් පුරේ

චන්ද්‍ර කින්නර ජාතකේ කිඳුරිය ලෙසින්...

ගායනය - කරුණාරත්න දිවුල්ගනේ
ගීතය ඇසීමට>>

මේ ගීතය නම් මට එච්චරම හුරු පුරුදු ගීතයක් නෙවෙයි. ගීතය අහලා තිබුනට ඒක එච්චරම Feel වෙලා තිබුනේ නෑ. ඒත් මේක ගැන ලියන්න කියලා ලැබුන ආරාධනාවක් නිසා මේක ගැනත් ලියන්න  හිතුවා. මේ ගීතය ගැන පොඩි විචාරයක් ලියන්න කියලා මට ආරාධනා කලේ උදිත ඉසංක(බූටෑවා) සහෝදරයා. ඒ ආරාධනයට ඔහුට ස්තුතිය පුද කරන ගමන්ම මට දැනෙන විදිහට මේ ගීතය කොහොම එකක්ද කියල බලමු. මට නම් මේකේ පද වලටත් වඩා Melody එක (තනුව) තමා හිතට ඇල්ලුවේ.

මේ ගීතය මුලික ව ලියවෙලා තියෙන්නේ සඳ කිඳුරු ජාතකය ඇසුරු කරගෙන. මට දැනෙන විදිහට මේකෙදි කියවෙන්නේ එක්තරා ආදරයක් විවාහයකින් කෙලවර වෙලා පසුව විවිධ හේතු නිසා ඒ විවාහය දෙදරා යන කතාවක්. ඒ අවස්ථාවේ සැමියාගේ හදවතේ ඇතිවෙන හැගීම් සමුදාය පද වලට කැටි කරලා ගීතයක් ලෙසින් එලි දකිනවා. ඒ විදිහට ඇතිවන හැගීම් අසන්නාට හොදින් වැටහීමට සඳ කිඳුරු ජාතකයෙන් මනා අයුරින් උපමා යොදාගෙන පද වලට එක් කරලා තියෙනවා. 

"චන්ද්‍ර කින්නර ජාතකේ කිඳුරිය ලෙසින්
 නුඹ පෙම් බැඳන් මට ළං වුණා
 පෙම් බැඳන් ආ කින්නරාවී
 මගෙ ළඟින් හිඳ වෙන් වුණා"

"සඳකිඳුරු ජාතකයේ කිදුරිය වගේ මං තරුණ කාලෙදි ඔයා මට ආදරය කරමින් මට ලං වුනා. එලෙස ලංවෙලා ප්‍රේමයෙන් මුසපත් වෙලා ඉතා හොඳින් අපි කාලය ගත කළා. අවසානයේ අපිට විවාහ වෙලා එක වහලක් යටට එන්නත් පුළුවන් වුනා. ඒත්..... විවාහයෙන් ටික කාලෙකට පස්සේ ඔය වෙනස් වුනා. අන්තිමට, මගේ ලගින්ම හිටිය ඔයා මගෙන් වෙන්වෙලා ගියා..." 
මේ මුල් පද වලදී රචකයා පවසන්නේ තම සොදුරිය වෙන්වෙලා ගියා කියලා විතරයි. ඔහුව තනිකර වෙනතක යාමක්ද, එහෙමත් නැතිනම් ඔහුගේ බිරිද මිය ගියාද නැතිනම් වෙනත් යමක් සිදු වුනාද කියන තවමත් රහසක්. රචකයා ඉදිරියේදී ඒ ගැන පවසාවි... 

"ගෙට එන්න පෙර කළ කී කතා
 උඩුගම් බලා ගියෙදෝ මෙදා //
 විස හී සරේ පපුවට හෙලා
 නුඹ නාටකේ වෙනසක් කළා"

"අපි ආදරය කරපු දවස් වල අපි කල දේවල්, කියූ කතා, අපේ අනාගතය ගැන අපි පැතු පැතුම් උඩුගං බලා ගිහිල්ලද? ඒවා ඔක්කොම ඔයාට අමතක වෙලාද?" කියලා සැමියා ප්‍රශ්න කරනවා. ඔන්න මේ පද වලින් නම් මේ දෙන්නගේ විරසකයට හේතුව හොයාගන්න පුළුවන්. 
  
"විස හී සරේ පපුවට හෙලා
 නුඹ නාටකේ වෙනසක් කළා"

මෙතැනදී මටත් නිරාකනය කර ගන්න බැරි අදහස් දෙකක් තියනවා. එකක් මේකෙදි විස හීසරේ කියලා කියන්නේ අනියම් සම්බන්ධයක් වෙන්නත් පුළුවන්. අනිත් එක සැමියාව අතහැරලා බිරිද ගිය නිසා ඔහුට ඇතිවෙන දුක මේ විදිහට විස හීසරේ කියල අදහස් වෙනවා වෙන්නත් පුළුවන්. කොහොම හරි මේ දෙකෙන් මොකක් වුනත් ඒක ඔහුගේ හදවතට හොදින්ම දැනෙනවා. එක තමයි රචකයා කියන්නේ "විස හී සරේ පපුවට හෙලා" කියලා. 
ඊලගට "නුඹ නාටකේ වෙනසක් කළා" කියන පද පේලිය කෙලින්ම සඳකිඳුරු ජාතකයට සම්බන්ධයි. සඳකිඳුරු ජාතකය කියවල තියෙන අය නැත්නම් ඒ කතාව අහල තියෙන අය දන්නවනේ කතාව. 
කෙටියෙන් මේකයි කතාව. "රජෙක් යනවා කැලේට දඩයමේ. සදකිදුරයි කිදුරියි පාඩුවේ පෙමින් වෙලී ඉද්දි රජා දකිනවා මේ දෙන්නව. රජාට පොඩි ආසාවක් ඇතිවෙනවා සදකිදුරි ගැන. දඩයමේ යද්දී අත් දෙක වන වනා යන්නෙත් නෑනේ. දුන්නයි ඊතලෙයි තිබ්බා. ඊතලේට හොද විසක් ඒම ගාලා තමා තිබ්බේ. ඉතිං සදකිදුරි අයිති කරගැනීමේ අටියෙන් විද්දා සදකිදුරට. Bla Bla Bla...."
ඕකෙදි  ඔය විස හීය විද්දේ රජානේ. ඒත් ගීතයේ කියන විදිහට බිරිද තමා මේ හීය විදින්නේ. එතකොට ජාතකයේ කතාවට වඩා මේ කතාව වෙනස්නේ. ඒ නිසා තමා රචකයා කියන්නේ "නුඹ නාටකේ වෙසක් කලා" කියලා.

"අත දරුවො ගෙන මහගිරි දඹේ
තනිවම නගින්නද පෙම් කළේ //
කළු කාසියට හදවත් වැසේ
නුඹ සොයනවද බරණැස් පුරේ"

තවත් දෙයක් මේ අවසාන පද කීපයේදී රචකයා පවසනවා. "අත දරුවො" කියන වචනය  යොදාගෙන රචකයා මේ බිරිද සැමියාගෙන් වෙන් වෙන්න කලින් ඔවුන්ට කුඩා දරුවෙක් ඉදල තියෙනවා කියන පණිවිඩය දෙනවා. මේ අසරණ දරු පැටියාත් තනි කරලා තමා මේ බිරිද යන්නේ. මේ තනිවුනු සැමියා කියනවා "මේ කුඩා දරුවාත් එක්ක තනියම ජීවිතය කියන මහා ගිරිදඹ තරණය කරන්න නෙවෙයි මං බලාපොරොත්තු වුනේ. ඇයට පෙම් කලේ ඇයත් එක්ක එකතු වෙලා ආදරය සතුට පිරුණු කුටුම්භයක් සහ ජීවිතයක් ගෙවන්න තමයි මං බලාපොරොත්තු වුනේ."

කළු කාසියට හදවත් වැසේ කියන පදය හරහා හරියටම අර්ථවත් වෙන්නේ මොකක්ද කියල නම් මට හිතා ගන්න අමාරුයි. ඒත් මට හිතෙන විදිහට රචකයා කියන්නේ සල්ලි හමුවේ හැමෝගෙම වගේ හදවත වෙනස් වෙනවා කියලා. මේකේ බරණැස් පුරය කියල අදහස් වෙන්නේ අපි ජීවත් වෙන සමාජය නැත්තම් ලෝකය වෙන්න ඕනි. 
ඉතිං සැමියා බිරිදගෙන් අහනවා  මෙහෙම . "එහෙම මුදල් හා බලය හමුවේ වෙනස් නොවන හදවතක් සොයා ගැනීමට අපහසු බව දැන දැනත් එහෙම වෙනස් නොවෙන හදවතක් ඔබ තවමත් සොයනවද?"
                                                                                              ~සනා~