වරෙන් හනිකට මදෙසට
ගිනි ගත් හද නිවා දැමුමට
ඉඩ දියන් උබ හිමිහිට
ආල ගිනි දැල් පුපුරැ වන්නට
හෙලපන් සීරැවෙන්
ගිනි ගත් ශෘංගාර බැල්මන්
සලපන් හීනියෙන්
ගිනි ගත් මුවින් සිනා කැල්මන්
ලං වෙයන් ඉක්මනින්
රැය උණුහුම් කරවමින්
එක් වෙයන් හෙමි හෙමින්
රාග ගිනි සිළු සසල කරමින්
සීත පවනට රැළි නැගේ
දුහුල් සළු පිළි උබේ
දඟ කරන යුරැ හිතුමතේ
පාද යුග හා සමවැදේ
හසඟනන්ගේ ඇරයුමට
ගිනි ගත් දෙතොල් පෙත්තට
රිසි සේ සැරි සරන්නට
රැයේ උණුහුම විඳින්නට
රැයද අවසන් වී යතේ
ගිනි පුපුරැ නම් අළු වෙතේ
තාලයට රඟ දෙතේ
සුරාන්තය තව දුර ඇතේ
- Supun_Sudaraka -
Wednesday, August 24, 2016
Tuesday, August 16, 2016
"මනුසතා දුටු ගෝනා"
මූ මොකෙක්ද
අමුතු සතෙක්
අපේ කැලේ
රිංගාගෙන
රිංගාගෙන
දික් කරගෙන
ගැජට් එකක්
තනි තනියම
හිනා වෙතේ
ගැජට් එකක්
තනි තනියම
හිනා වෙතේ
නොකර කතා
නැතිව සද්ද
ඔහේ හිඳී
මදෙස බලා
නැතිව සද්ද
ඔහේ හිඳී
මදෙස බලා
Threat එකක්ද
දන්නෙත් නෑ
බජාර් එකේ
කවුරැත් නෑ
දන්නෙත් නෑ
බජාර් එකේ
කවුරැත් නෑ
බියක් වෙන්ට
කාරි නැතේ
එක සද්දෙන්
රැලම එතේ
කාරි නැතේ
එක සද්දෙන්
රැලම එතේ
දැක්ක ගමං
අමුතු සතා
කලබලයක්
වෙන්න එපා
අමුතු සතා
කලබලයක්
වෙන්න එපා
දුටු විටදිම
සද්ද දමා
ගේම් වලට
යන්ට එපා
සද්ද දමා
ගේම් වලට
යන්ට එපා
කකුල් දෙකේ
අමුතු සතා
භයානකයි
හොඳින් සිතා
අමුතු සතා
භයානකයි
හොඳින් සිතා
ගෝන කුලේ
අපෙ ලොක්කා
කිව්වා දවසක
හඬගා
අපෙ ලොක්කා
කිව්වා දවසක
හඬගා
මතකයි ඒ
වදන් පෙලම
ඒකයි මං
කරබාගෙන
වදන් පෙලම
ඒකයි මං
කරබාගෙන
ඒම කියලා
නිකං ඉන්න
හිත දෙන්නෑ
චන්ඩි සිතට
නිකං ඉන්න
හිත දෙන්නෑ
චන්ඩි සිතට
සාමෙට නම්
අපිත් ඒම
යුද්දෙට නම්
ඒත් ඒම
අපිත් ඒම
යුද්දෙට නම්
ඒත් ඒම
අලුත් මූණ
දකිනා විට
නිකං ඉන්ට
බෑ මට තව
දකිනා විට
නිකං ඉන්ට
බෑ මට තව
දිව එලියට
කට ඇදකර
ඇක්ෂන් එක
දිය යුතුමය
කට ඇදකර
ඇක්ෂන් එක
දිය යුතුමය
~සුපුන් සුදාරක~
Monday, June 20, 2016
නිහඬ ඇයි සඳ???
නිමිත්ත :- ( පෙම්වතාගේ මළගමට පැමිණි පාසල් පෙම්වතියක්... )
පාසල් අවදිය
සිහිවන නිතරම
කාලය ගත කල
අමතක වෙලාද?
කුලුඳුල් ප්රේමය
පුදදුන් ඔබහට
නොයිඳුල් ඒ පෙම
ඔබ මා අතරය
තවත් ලං වී හදට
තබා අතැඟිලි එකට
සඳක් වාගේ වතම
සිප ගත්ත පලමුවර
මතකයිද ඒ සුවඳ
හදට ලංවී තිබුන
වසාගත් නෙත් පියන
හරින්නට බැරිද සඳ
පෙර දින වගේම
සිපගමි නළලත
මතකය ගතවුන
පාරයි හදවත
කඳුලැලි වෑහෙන
පිසදා හරින්න
මින්මතු දිනයක
හැකිවෙද ඔබහට
හැඟුමන් මාහද
පවසයි මා හට
තවමත් මා සඳ
හිඳිතැයි සදහට
~සුපුන් සුදාරක~
(ඡායාරූපය බුකියෙනි)
පාසල් අවදිය
සිහිවන නිතරම
කාලය ගත කල
අමතක වෙලාද?
කුලුඳුල් ප්රේමය
පුදදුන් ඔබහට
නොයිඳුල් ඒ පෙම
ඔබ මා අතරය
තවත් ලං වී හදට
තබා අතැඟිලි එකට
සඳක් වාගේ වතම
සිප ගත්ත පලමුවර
මතකයිද ඒ සුවඳ
හදට ලංවී තිබුන
වසාගත් නෙත් පියන
හරින්නට බැරිද සඳ
පෙර දින වගේම
සිපගමි නළලත
මතකය ගතවුන
පාරයි හදවත
කඳුලැලි වෑහෙන
පිසදා හරින්න
මින්මතු දිනයක
හැකිවෙද ඔබහට
හැඟුමන් මාහද
පවසයි මා හට
තවමත් මා සඳ
හිඳිතැයි සදහට
~සුපුන් සුදාරක~
(ඡායාරූපය බුකියෙනි)
Sunday, June 5, 2016
අපොහොසත් හෙළබස
හිරැ අවරට යන සැඳෑවක
නුවර වැව් තාවුල්ලේ එක
ගල්කුලක් මත හිඳිනා විට
වැව් දියවර රළ මතින් නෙත
යොමා සිටිනා විටෙක ඈතක...
සැඳෑ අඹර සිසාරා නැගී සිටින
ජේතවන හා රන්වැලි සෑ දැක
නිසසල වූ හද සිතුවිලි පොදිය
චංචල කරන්නට මෙන් හමනා
වත කමල සිප ඇදෙන මද නළ...
සුන්දරත්වයන් බෙහෙවින් කැටි වූ
අලංකෘත අනුරපුර සැඳෑව පිළිබඳ
හදට නැගෙනා හැඟීම් සමුදායම
වදනින් විස්තර කෙරැමට තරම්
හෙළබස පොහොසත් නැති සැටියකි...
~සුපුන් සුදාරක~
නුවර වැව් තාවුල්ලේ එක
ගල්කුලක් මත හිඳිනා විට
වැව් දියවර රළ මතින් නෙත
යොමා සිටිනා විටෙක ඈතක...
සැඳෑ අඹර සිසාරා නැගී සිටින
ජේතවන හා රන්වැලි සෑ දැක
නිසසල වූ හද සිතුවිලි පොදිය
චංචල කරන්නට මෙන් හමනා
වත කමල සිප ඇදෙන මද නළ...
සුන්දරත්වයන් බෙහෙවින් කැටි වූ
අලංකෘත අනුරපුර සැඳෑව පිළිබඳ
හදට නැගෙනා හැඟීම් සමුදායම
වදනින් විස්තර කෙරැමට තරම්
හෙළබස පොහොසත් නැති සැටියකි...
~සුපුන් සුදාරක~
Subscribe to:
Posts (Atom)



