දේදුනු ආමන්ත්‍රණය

දේදුන්නට අඬ ගහන්න
මඳ සුලඟට නැලවෙන්නට
වැව් ඉවුරේ හීන් හඬට
ඉකි බිඳ බිඳ සැනසෙන්නට

රෑස්ස ගස් ඉස්මත්තේ
නෝක්කාඩු බැලුම් හෙලයි
දැඩි වුව සිත එදිරිකමට
#සිස්ටම් එක අකුල් හෙලයි

ගිනි පුපුරැ

වරෙන් හනිකට මදෙසට
ගිනි ගත් හද නිවා දැමුමට
ඉඩ දියන් උබ හිමිහිට
ආල ගිනි දැල් පුපුරැ වන්නට

හෙලපන් සීරැවෙන්
ගිනි ගත් ශෘංගාර බැල්මන්
සලපන් හීනියෙන්
ගිනි ගත් මුවින් සිනා කැල්මන්

ලං වෙයන් ඉක්මනින්
රැය උණුහුම් කරවමින්
එක් වෙයන් හෙමි හෙමින්
රාග ගිනි සිළු සසල කරමින්

සීත පවනට රැළි නැගේ
දුහුල් සළු පිළි උබේ
දඟ කරන යුරැ හිතුමතේ
පාද යුග හා සමවැදේ

හසඟනන්ගේ ඇරයුමට
ගිනි ගත් දෙතොල් පෙත්තට
රිසි සේ සැරි සරන්නට
රැයේ උණුහුම විඳින්නට

රැයද අවසන් වී යතේ
ගිනි පුපුරැ නම් අළු වෙතේ
තාලයට රඟ දෙතේ
සුරාන්තය තව දුර ඇතේ

                     - Supun_Sudaraka -

"මනුසතා දුටු ගෝනා"

මූ මොකෙක්ද

අමුතු සතෙක්

අපේ කැලේ
රිංගාගෙන

දික් කරගෙන
ගැජට් එකක්
තනි තනියම
හිනා වෙතේ

නොකර කතා
නැතිව සද්ද
ඔහේ හිඳී
මදෙස බලා

Threat එකක්ද
දන්නෙත් නෑ
බජාර් එකේ
කවුරැත් නෑ

බියක් වෙන්ට
කාරි නැතේ
එක සද්දෙන්
රැලම එතේ

දැක්ක ගමං
අමුතු සතා
කලබලයක්
වෙන්න එපා

දුටු විටදිම
සද්ද දමා
ගේම් වලට
යන්ට එප‍ා

කකුල් දෙකේ
අමුතු සතා
භයානකයි
හොඳින් සිතා

ගෝන කුලේ
අපෙ ලොක්කා
කිව්වා දවසක
හඬගා

මතකයි ඒ
වදන් පෙලම
ඒකයි මං
කරබාගෙන

ඒම කියලා
නිකං ඉන්න
හිත දෙන්නෑ
චන්ඩි සිතට

සාමෙට නම්
අපිත් ඒම
යුද්දෙට නම්
ඒත් ඒම

අලුත් මූණ
දකිනා විට
නිකං ඉන්ට
බෑ මට තව

දිව එලියට
කට ඇදකර
ඇක්ෂන් එක
දිය යුතුමය

     ~සුපුන් සුදාරක~

නිහඬ ඇයි සඳ???

නිමිත්ත :- ( පෙම්වතාගේ මළගමට පැමිණි පාසල් පෙම්වතියක්... )

පාසල් අවදිය
සිහිවන නිතරම
කාලය ගත කල
අමතක වෙලාද?

කුලුඳුල් ප්‍රේමය
පුදදුන් ඔබහට
නොයිඳුල් ඒ පෙම
ඔබ මා අතරය

තවත් ලං වී හදට
තබා අතැඟිලි එකට
සඳක් වාගේ වතම
සිප ගත්ත පලමුවර

මතකයිද ඒ සුවඳ
හදට ලංවී තිබුන
වසාගත් නෙත් පියන
හරින්නට බැරිද සඳ

පෙර දින වගේම
සිපගමි නළලත
මතකය ගතවුන
පාරයි හදවත

කඳුලැලි වෑහෙන
පිසදා හරින්න
මින්මතු දිනයක
හැකිවෙද ඔබහට

හැඟුමන් මාහද
පවසයි මා හට
තවමත් මා සඳ
හිඳිතැයි සදහට

        ~සුපුන් සුදාරක~

(ඡායාරූපය බුකියෙනි)