2015 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය මේ වනවිට අවසන් වී ඇත. එහි ප්‍රතිපල අනුව එක්සත් ජාතික පෙරමුණ මන්ත්‍රී අසන 106ක් ද, එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය මන්ත්‍රී ආසන 95ක් ද, ඉලංගෙයි තමිල් අරුසුකච්චි ආසන 16ක් ද, ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ආසන 6ක්ද ලබා ගෙන ඇත. ශ්‍රී ලංකාවේ ජනමතය එසේ හැසිරුනද බොහෝ ජනතාව දුක් වන්නේ පාර්ලිමේන්තුව තුල ජවිපෙ නියෝජනය අඩු යැයි සිතමිනි. "සනා" ද තරමක් කලකිරී සිටින්නේ උගත් බුද්ධිමත් ජනතාවක් ඉන්නවාය කියා කියනා සාක්ෂරතාවය 94% කටත් වැඩි මේ පුංචි රටේ ජනයා විසින් ගීතා කුමරසිංහ, නිශාන්ත මුතුහෙට්ටිගම, මහින්දානන්ද අලුත්ගමගේ, විමල් වීරවංශ වැන්නවුන් උත්තරීතර පාර්ලිමේන්තුවට යවමින් ජනතාව හා රට වෙනුවෙන් දේශපාලනය කරන සුනිල් හදුන්නෙත්ති, සමන්ත විද්‍යාරත්න, බිමල් ජයකොඩි, වසන්ත සමරසිංහ වැනි උපාධිධාරී උගත් බුද්ධිමත් ජනතා නියෝජිතයින් අමතක කිරීමය. පුදුමයට කරුණ නම් ජවිපෙ පමණක් නොව සන්ධානයේ කළුතරින් තරග කල මහින්ද සමරසිංහ වැනි රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික කටයුතු හරහා ලංකාවට මෙහෙවරක් කල උදවිය පවා ගෙදර සිටිද්දී කුමාර වෙල්ගම, රෝහිත අබේගුණවර්ධන වැනි අය ජය ගැනීමයි.
"සනා" යනු ජවිපෙට කඩේ යන්නකු නොවේ. එනමුදු වර්තමාන දේශපාලන වතාවරණය හමුවේ ශ්‍රී ලාංකීය දේශපාලනය තුල එකම විකල්පය ලෙස "සනා" දකින්නේ "ජවිපෙ" ය. ජවිපෙ ට කාල් මාක්ස්, ලෙනින්, මාවෝ සේතුං වැනි සමාජ ක්‍රියාකාරීන් බලාපොරොත්තු වූ සමාජවාදී රටක් ගොඩනැගීම අපහසුය. ඒ විවුර්ත ආර්ථිකය සමගින් බල්ලෝ මරා හෝ සල්ලි හොයන ආරකට නැඹුරු වූ ලාංකීය ජනයා ධනවාදය පරයා සමාජවාදය වැනි උසස් දර්ශනයක් කිසිසේත් වැළඳ නොගන්නා බැවිනි. නමුත් ප්‍රතිපත්තිමය වශයෙන් ජවිපෙ අනෙකුත් පක්ෂ වලට වඩා බෙහෙවින් සාර්ථකය. මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ යටතේ පාර්ලිමේන්තුව පාලනය වන දින වලදී මන්ත්‍රී ධුර 3ක් පමණක් තබාගෙන සත්‍ය විපක්ෂය ලෙස හඬ නැගුවේ ජවිපෙ මන්ත්‍රීවරුන්ය. තවද රාජපක්ෂ ගෙන ආ ජනතාවට අහිතකර ප්‍රතිපත්ති කෙරෙහි නොබියව හඬ නැගූ එකම පක්ෂය ජවිපෙයි. එය පක්ෂ භේදයකින් තොරව සියල්ලන්ම පාහේ පිළිගන්නා දෙයකි.
